پنطیکاست- روزی که یادآور ریزش روح‌القدس می‌باشد

پنطیکاست عیدی مسیحی است که یادآور ریزش روح‌القدس می‌باشد. پنطیکاست- روزی که یادآور ریزش روح‌القدس می‌باشدما در رابطه با تعلیم کتاب‌مقدس در مورد ریزش روح‌القدس و تأثیرات آن بر مسیحیان مطالبی خواهیم آموخت. خواهیم آموخت که چگونه در مورد ریزش روح‌القدس در عهدعتیق نبوت شده است، در زمان ریزش روح‌القدس چه اتفاقی افتاد، و چرا ریزش روح‌القدس برای ما حائز اهمیت است.

الف -  نبوتهای مربوط به ریزش روح‌القدس

۱-  عید حصاد در عهدعتیق، تصویری از ریزش روح‌القدس می‌باشد.

در عهدعتیق، پنطیکاست عید حصاد و زمان پایان برداشت محصول بود (خروج ۲۳: ۱۶). این عید، پنجاه روز پس از سًبًتِ عید فصح (که تصویری از قربانی کفاره‌ای مسیح بود) برگزار می‌شد. پنطیکاست "عید هفته‌ها" نیز نامیده می‌شد که خود تصویری از ریزش روح‌القدس بود (لاویان ۲۳؛ تثنیه ۱۶). اسرائیلیها باید بخشی از محصول خود را متناسب با آن مقداری که خدا آنها را برکت داده بود، به معبد می‌آوردند ودر آنجا با خانواده، خادمان، لاویان، بیگانگان و فقرا عید را به شادی جشن می‌گرفتند. بنابراین، پنطیکاست عید شکرگزاری از خدا به‌جهت محصول بود.
در عهدجدید، روح‌القدس در زمان عید حصاد بر پیروان عیسی فرو ریخت (اعمال ۲). رسولان انجیل را موعظه کرده، ۳۰۰۰ نفر به عیسی مسیح ایمان آوردند و اولین کلیسای محلی در اورشلیم بنیان گذاشته شد. بدین ترتیب بود که "عید حصادِ زمان عهدعتیق" تبدیل به "عید حصاد زمان عهدجدید" شد، که متشکل از مسیحیان و کلیساهای محلی جدید در هر نقطه از دنیا می‌باشد.

۲-  نبوتهای مربوط به ریزش روح‌القدس در عهدعتیق

الف) اشعیا ۳۲: ۱۵؛ ۴۴: ۳/
خدا گفت که روحش را بر قوم خود فرو خواهد ریخت. و همانگونه که باران بر زمین خشک و بی‌آب می‌بارد، و بیابان را به بوستان و جنگل تبدیل می‌کند، روح خدا نیز بر مردم ریخته، برکات را بر آنها جاری خواهد ساخت.


ب)  حزقیال ۳۶: ۲۵- ۲۸/
خدا گفت که او آب پاک بر مردم خواهد پاشید و آنها را از همه نجاسات، گناهان و بتهایشان، طاهر خواهد ساخت. دل سنگی را از آنها گرفته، دلی گوشتین به آنها خواهد داد، و به این ترتیب آنها از احکام و فرامین خدا اطاعت خواهند کرد.

پ)  یوئیل ۲: ۲۸- ۳۲
خدا گفت که او روح خود را بر تمام بشر خواهد ریخت. آنها نبوت کرده، خوابها و رؤیاها خواهند دید. و هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.

ت)  زکریا ۴: ۶/
خدا گفت که او کار خود را نه به قدرت و قوت انسان، بلکه به روح خود انجام خواهد داد.

ث)  بنابراین، ریزش روح‌القدس بر قوم خدا، منجر به این موارد می‌شود: قلبی مبدل و طاهر، اطاعت از کلام خدا، خدمت به خدا از طریق اعلام کلامش، عملی شدن خوابها و رؤیاها در زندگی‌ مردم که موجب جلال خدا می‌شوند، و در نهایت نجات هر کس که نام خداوند را بخواند.

۳-  نبوتهای مربوط به ریزش روح‌القدس در عهدجدید

الف)  یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹/
در انجیل یوحنا، عیسی مسیح بارها وعده داد که روح‌القدس بر انسان خواهد آمد. او گفت، ایمانداران به او، پس از جلال یافتنش (پس از قیام، صعود و جلوسش بر تخت پادشاهی) روح‌القدس را دریافت خواهند کرد. و در آن موقع است که روح‌القدس مانند نهرهای آب حیات از بطن ایشان جاری خواهد شد.

ب)  اعمال ۱: ۵/
درست قبل از صعود عیسی به آسمان، او گفت که ایشان پس از چند روز به روح‌القدس تعمید خواهند یافت. این اتفاق در روز پنطیکاست به وقوع پیوست که شرح آن در اعمال ۲؛ ۱۱: ۱۴- ۱۸ و ۱۵: ۶- ۱۱ آمده است. این قسمتها از کلام خدا، تعلیم می‌دهند که تعمید با روح‌القدس به همان مفهوم ریزش روح‌القدس بر ایمانداران جدید می‌باشد.

ب -  وقایع مربوط به ریزش روح‌القدس

۱-  ریزش روح‌القدس در روز پنطیکاست.

اعمال ۲: ۱- ۴۷/
الف)  نزول روح‌القدس بر مردم در دوران عهدعتیق
اگرچه روح‌القدس در زمان عهدعتیق بر مردم نازل شد، سکونت دائمی او در آنها، وعده‌ای برای دوران عهدجدید می‌باشد (اعداد ۱۱: ۱۷، ۲۵، ۲۹؛ اول سموئیل ۱۰: ۶؛ ۱۶: ۱۳- ۱۴؛ ۱۹: ۲۰- ۲۱، دوم سموئیل ۲۳: ۲؛ همچنین به یوحنا ۲۰: ۲۱- ۲۳ مراجعه کنید).

ب)  زمان پنطیکاست.
ده روز پس از صعود عیسی مسیح به آسمان و نشستن او به دست راست خدای پدر به عنوان شاه شاهان و خداوند خداوندان، او روح خود را بر تمام قوم خود یعنی بر تمام ایمانداران به عیسی مسیح در آن زمان فرو ریخت. آن روز، یکی از اعیاد یهود، به ‌مناسبت برداشت محصول بود. بنابراین یهودیان از تمام نقاط دنیا به منظور این جشن به اورشلیم آمده بودند.

پ)  علامات منحصر به فرد در روز پنطیکاست. اصطلاح "آوازی مانند صدای وزیدن باد شدید"،  نمایانگر قدرت عظیم و غیر قابل رؤیت روح‌القدس بود، که کار تجدید حیات را در انسان انجام می‌دهد (یوحنا ۳: ۳-۸) و در هر جایی که مایل است، عمل می‌کند (اعمال ۱۶: ۶- ۱۰). اصطلاح "زبانه‌های منقسم شده، مثل زبانه‌های آتش بر ایمانداران قرار گرفت"، نمایانگر توانایی روح‌القدس در اعلام انجیل با غیرت، شجاعت، محبت و ایجاد الزام می‌باشد (یوحنا ۲: ۳).

ت)  ریزش روح‌القدس بر اولین یهودیانی که به مسیح ایمان آورده بودند. در روز پنطیکاست، روح‌القدس ابتدا برحدود ۱۲۰ نفر از شاگردان اولیه عیسی ریخت. اگر چه همه این افراد ایماندار بودند، نتوانسته بودند وعده روح‌القدس را زودتر از آن دریافت کنند، زیرا عیسی هنوز جلال نیافته بود (یوحنا ۷: ۳۹). ولی پس از جلال یافتنش یعنی پس از قیام، صعود و جلوسش بر تخت شاهی، یهودیان اولین افرادی بودند که روح‌القدس را دریافت کردند، و روح‌القدس در آنها به طور دائمی سکونت گزید (یوحنا ۱۴: ۱۶- ۱۷).

ث)  ریزش روح‌القدس بر اولین یهودیانی، که تبدیل به ایمانداران شدند. پس از آن، پیغام انجیل موعظه شد، و ۳۰۰۰ نفر یهودی تحول یافته، به این پیغام ایمان آورده، روح‌القدس را دریافت کردند. پنطیکاست عیدی است که یادآور ریزش روح‌القدس بر اولین ایمانداران دوران عهدجدید می‌باشد. هر که به عیسی مسیح ایمان آورد، روح‌القدس را دریافت کرد. اعمال ۲: ۴۲ می‌فرماید، ایمانداران خود را وقف تعلیم رسولان، مشارکت ایشان، شکستن نان و دعا کردند. از کتب عهدجدید و تاریخ کلیسا متوجه می‌شویم که وجود کلیسای فعال، شاهدی بر حضور و دریافت روح‌القدس توسط انسانها بوده است.

۲-  ریزش روح‌القدس پس از روز پنطیکاست.

الف)  قدرت جهت گشودن درهای ملکوت خدا برای مردم.
متی ۱۶: ۱۸- ۱۹؛ ۱۸: ۱۸/
عیسی مسیح کلیدهایی را که توسط آن درهای ملکوت خدا برای مردم گشوده می‌شد، تنها به شاگردان خود داده بود، که بعدها به عنوان رسولان او معروف شدند. این وظیفه آنها بود که به یهودیان در یهودیه و اورشلیم، به سامریان در سامره و جلیل و تا اقصای عالم بشارت دهند (اعمال ۱: ۸). این وظیفه شاگردان بود که درهای ملکوت خدا را برای اولین یهودیان (اعمال فصل‌ ۲)، اولین سامریان (اعمال فصل‌ ۸) و اولین غیر‌یهودیان (اعمال فصل‌ ۱۰) بگشایند.

ب)  ریزش روح‌القدس بر اولین ایمانداران سامری.
اعمال ۸: ۴- ۱۷/
سامریان بلافاصله پس از ایمان آوردنشان، روح‌القدس را دریافت نکردند، زیرا باید منتظر می‌ماندند تا رسولانِ عیسی مسیح درهای ملکوت خدا را برای آنها بگشایند. پطرس و یوحنای رسول برای اولین ایمانداران سامری دعا کردند و درهای ملکوت خدا را جهت ورود آنها گشودند.

پ)  ریزش روح‌القدس بر اولین غیر‌یهودیان ایماندار.
اعمال ۱۱:‌ ۱۴- ۱۸؛ ۱۵: ۷- ۱۱/
خدا باید از طریق رؤیایی خارق‌العاده، کرنیلیوس غیر‌یهودی را ترغیب می‌کرد به اینکه پطرس را دعوت کند تا او پیغام انجیل را برای خانواده و دوستان وی موعظه کند (اعمال ۱۰: ۱- ۲۳). وقتی که اولین غیر‌یهودیان، پیغام انجیل را شنیدند، در قلبشان به آن ایمان آوردند و روح‌القدس را دریافت کردند. و پس از ایمان آوردن و دریافت تولد تازه، تعمید آب را هم دریافت کردند (اعمال ۱۰: ۲۴- ۴۸). بدین ترتیب پطرس رسول پیغام انجیل را موعظه کرد و درهای ملکوت خدا را برای اولین غیر‌یهودیان گشود.

ت)  کلیسای عهدجدید بر بنیاد رسولان بنا شده است.
افسسیان ۲: ۲۰؛ مکاشفه ۲۱: ۱۴/
به دلیل اینکه عیسی مسیح از رسولان خود جهت گشودن درهای ملکوت خدا برای سه گروه مهم از مردم که در عهدجدید نام برده شده‌اند، استفاده کرد، رسولان، بانیان کلیسا نامیده شده‌اند. پس از شروع کلیسای مسیحی میان اولین یهودیان، اولین سامریان و اولین غیر‌یهودیان، مردم در هر جایی که پیغام انجیل را می‌شنوند و به عیسی مسیح ایمان می‌آورند، روح‌القدس را دریافت می‌کنند (افسسیان ۱: ۱۳؛ تیطس ۳: ۳- ۸؛ اعمال ۲: ۳۹؛ ۴: ۴؛ ۵: ۳۲؛ ۶: ۷).

پ -  شخصیت و عملکردهای روح‌القدس

۱-  شخصیت روح‌القدس

الف)  شخصیت او. روح‌القدس یک نیروی غیر‌شخصی نمی‌باشد، بلکه شخصیت دارد و خودِ خداست (اعمال ۵: ۳- ۴). به طور مشخص، او شخصیت سوم تثلیث است که در عین وحدتی که با سه اقنوم دیگر در طبیعت الهی دارد، شخصیتی مجزا از آنها می‌باشد (متی ۲۸: ۱۹).

ب)  صفات او. او دارای صفات ذاتی خدا مانند ابدی بودن (عبرانیان ۹: ۱۴)، می‌باشد. او همچنین دارای صفاتی همانند خدا در ارتباطش با جهان می‌باشد. به عنوان مثال حضور مطلق خدا در همه جا (مزمور ۱۳۹: ۷- ۱۰)، از صفات روح‌القدس نیز می‌باشد.

پ)  نامهای او. نامهای روح‌القدس به الوهیت او (رومیان ۸: ۹- ۱۰)، شخصیت او بعنوان حقیقت، محبت و فیض (یوحنا ۱۴: ۱۷؛ رومیان ۱۵: ۳۰؛ عبرانیان ۱۰: ۲۹) یا به کار او در انسانها به عنوان حکمت، اشاره می‌کند (اشعیا ۱۱: ۲).

ت)  نمادهای او. نمادهای روح‌القدس به کار او در ایمانداران اشاره می‌کنند. او به عنوان "بادی غیر‌قابل پیش بینی و غیر‌قابل مقاومت"، در مردم عمل تجدیدحیات را انجام می‌دهد (یوحنا ۳: ۳- ۸). به عنوان "آب حیات‌بخش"، او باعث نجات و اقناع روحانی مردم می‌شود و آنها را ترغیب می‌کند به اینکه مجرایی برای انتقال برکات به دیگران باشند (یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹). به عنوان "زبانه‌های آتش"، او ایمانداران را ترغیب می‌کند که پیغام انجیل را بدون ترس و با شجاعت اعلام کنند (اعمال ۲: ۱- ۴). به عنوان "روغن"، او ایمانداران را به جهت وظایف کهانتی، نبوتی و ملوکانه‌شان مسح می‌کند. به عنوان "مُهر"، او بر روی ایمانداران قرار گرفته، آنها را به عنوان فرزندان خدا مُهر می‌کند (رومیان ۸: ۱۶). و به عنوان "بیعانه"، او به ایمانداران ضمانت می‌دهد که قطعأ در آینده، پری و فراوانی برکات روحانی را تجربه خواهند کرد (دوم قرنتیان ۱: ۲۱- ۲۲).

۲-  عملکردهای روح‌القدس در انسان

الف)  روح‌القدس جهان را به گناه، عدالت و داوری ملزم می‌سازد (یوحنا ۱۶: ۸).

ب)  روح‌القدس نماینده‌ عیسی مسیح بر روی زمین می‌باشد (یوحنا ۱۵: ۲۶؛ ۱۶: ۱۳- ۱۵). او با قرار گرفتن بر ایمانداران، آن اعمالی را انجام می‌دهد که اگر عیسی بر روی زمین بود، انجام می‌داد.

پ)  روح‌القدس کار تجدیدحیات را در انسانها انجام می‌دهد (یوحنا ۳: ۳- ۸؛ تیطس۳: ۳- ۷)، و ایشان را ترغیب می‌کند تا کلام خدا را بشنوند (یوحنا ۱۴: ۲۶؛ افسسیان ۶: ۱۸) و از کلام خدا اطاعت کنند (اول پطرس ۱: ۲). او مسیحیان را ترغیب می‌کند تا بیشتر تقدیس شوند (غلاطیان ۵: ۱۳- ۲۶)، و علیرغم سختیهایی که با آنها مواجه می‌شوند، آنان را تقویت می‌کند (رومیان ۸: ۲۶- ۲۷).

۳-  عملکردهای روح‌القدس در کلیسا

الف)  روح‌القدس در تجارب و زندگی‌ مسیحیان، عیسی مسیح را جلال می‌دهد (یوحنا ۱۶: ۱۴).

ب)  روح‌القدس کلیسا را اداره و رهبری می‌کند. از طریق کار تجدیدحیاتِ روح‌القدس در زندگی فرد مسیحی، آن شخص عضو واقعی کلیسا می‌شود (اول قرنتیان ۱۲: ۱۲- ۱۳). روح‌القدس مسیحیان را با هم متحد می‌سازد تا مسکنی باشند جهت سکونت خدا  (افسسیان ۲: ۲۲؛ ۱ پطرس ۲: ۴- ۵). او پیران کلیسا را ترغیب می‌کند تا کلیسای مسیح را به خوبی نظارت کنند (اعمال ۲۰: ۲۸). او در رابطه با تعالیم صحیح و اعمال کلیسای مسیحی، مسؤول می‌باشد (اعمال ۱۵: ۲۸). او جلسات کلیسایی را رهبری می‌کند (افسسیان ۵: ۱۸- ۱۹). و با قدرت عطایای روحانی را به مسیحیان می‌بخشد تا بدینوسیله دیگران را خدمت کنند و باعث بنای کلیسای مسیح شوند (رومیان ۱۲: ۴- ۸).

پ)  روح‌القدس، مجری و اداره‌کننده خدمات رسالت بشارتی در جهان می‌باشد. او مسیحیان مختلف را انتخاب کرده، آنها را دعوت به خدمت بشارت انجیل، شاگردسازی و پایه گزاری کلیسا می‌کند (اعمال ۱۳: ۱- ۴). او مسئولیت هر خادم مسیحی را مشخص می‌‌کند (اول قرنتیان ۳: ۵- ۹؛ ۱۲: ۴- ۶، ۱۱). و در مواقع سختیها و جفاها، آنها را تشویق و تقویت می‌کند (اعمال ۱۳: ۴۹- ۵۲).

ت -  تعمید با روح‌القدس

۱-  اصطلاح "تعمید با روح‌القدس"

الف)  اصطلاح "تعمید با روح‌القدس"، تنها ۷ بار در عهدجدید آمده است (متی ۳: ۱۰- ۱۲؛ مرقس ۱: ۸؛ لوقا ۳: ۱۶؛ یوحنا ۱: ۳۳؛ اعمال ۱: ۵؛ ۱۱: ۱۴- ۱۸ و اول قرنتیان ۱۲: ۱۲- ۱۳). و در هر ۷ مورد اشاره به شروع حیات روحانی یک شخص می‌کند.  "تعمید با روح‌القدس" مربوط به اجتماع ایمانداران در ملکوت خدا می‌باشد، در حالیکه "تعمید با آتش"، مربوط به داوری نهایی بی‌ایمانان است (متی ۳: ۱۰- ۱۲).

ب)  پیشگویی و تحقق آن. در مورد تعمید با روح‌القدس در عهدعتیق پیشگویی شده بود (حزقیال ۳۶: ۲۵- ۲۷؛ یوئیل ۲: ۲۸- ۳۲).  موضوع متحقق شدن تعمید با روح‌القدس، برای اولین شاگردان مسیح در اعمال ۲: ۱- ۴ بیان شده است، و برای اولین یهودیان ایماندار در اعمال ۲: ۳۷- ۴۱ (اعمال ۱: ۸ - اورشلیم و یهودیه)، برای اولین سامریان ایماندار در اعمال ۸: ۱۲- ۱۷ (اعمال ۱: ۸ - سامره)، و برای اولین غیر‌یهودیان ایماندار در اعمال ۱۰: ۳۴- ۳۸ (اعمال ۱: ۸ - دورترین نقطه دنیا؛ ۱۱: ۱۴- ۱۸؛ ۱۵: ۷- ۱۱).
بنابراین هر که کلام خدا را بشنود و به عیسی مسیح ایمان بیاورد، روح‌القدس را دریافت خواهد کرد (اعمال ۲: ۳۸- ۳۹)، به این معنا که این شخص "با روح‌القدس مختوم شده" (افسسیان ۱: ۱۳- ۱۳) یا "با روح‌القدس تعمید یافته" است (اول قرنتیان ۱۲: ۱۲- ۱۳).

۲-  مفهوم تعمید با روح‌القدس

الف)  در مورد مفهوم تعمید با روح‌القدس اصطلاحات مختلفی در کلام به کار رفته‌ است:

۱)    تعمید با روح‌القدس (اعمال ۱: ۵؛ ۱۱: ۱۶؛ اول قرنتیان ۱۲: ۱۳).
۲)    دریافت ریزش روح‌‌القدس (اعمال ۲: ۱۷، ۳۳؛ تیطس ۳: ۶).
۳)    دریافت روح‌القدس (اعمال ۸: ۱۵؛ ۱۰: ۴۶).
۴)    دریافت نزول روح‌القدس (اعمال ۸: ۱۶؛ ۱۰: ۴۴؛ ۱۱: ۱۵).
۵)    دریافت عطای روح‌القدس که دربرگیرنده خود روح‌القدس است (اعمال ۲: ۳۸؛ ۱۱: ۱۷؛ ۱۵: ۸).
۶)    مختوم شدن با روح‌القدس (افسسیان ۱:‌ ۱۳).
۷)    دریافت نجات با غسل تولد تازه و تازگی‌ای که از روح‌القدس است (تیطس ۳: ۵؛ اعمال ۱۱: ۱۴، ۱۸؛ یوحنا ۳: ۳- ۵).

همه موارد بالا بیان کننده مفهوم دریافت روح‌القدس در زمان ایمان آوردن شخص به عیسی مسیح می‌باشند.

ب)  تعمید با روح‌القدس، به مفهوم دریافت روح‌القدس است که توسط آن شخص، تولد تازه یافته، نجات می‌یابد.
هنگامی‌که نخستین غیر‌یهودیان پیغام انجیل را شنیدند و به عیسی مسیح ایمان آوردند، روح‌القدس بر آنها نازل شد به همان طریقی که ابتدا بر اولین شاگردان از میان یهودیان نازل شده بود. خدا به آنها عطای روح‌القدس را که دربرگیرنده خود روح‌القدس می‌باشد، داد و این واقعه تعمید با روح‌القدس نامیده می‌شود (اعمال ۱۱: ۱۵- ۱۷، پنطیکاستِ اولین غیر‌یهودیان). نتیجه این بود که غیریهودیانی که به عیسی مسیح ایمان آوردند، همانند یهودیان ایماندار، نجات را دریافت کردند (اعمال ۲: ۱۸، ۲۱؛ ۱۱: ۱۴؛ ۱۵: ۱۱؛ افسسیان ۱: ۱۳). خدا به آنها توبه حیات‌بخش را عطا کرد (اعمال ۱۱: ۱۸). و قلبهای آنها را طاهر ساخت (اعمال ۱۵: ۹).

پ)  تعمید با روح‌القدس، به مفهوم دریافت روح‌القدس به طریقی است که پس از آن شخص متعلق به مسیح و کلیسای او (یعنی بدن او) می‌شود.
یحیی تعمید دهنده گفت که مسیح مردم را با روح‌القدس تعمید خواهد داد و به این ترتیب آنها را مانند گندمی در انبار خود ذخیره خواهد کرد (متی ۳: ۱۱- ۱۲). پولس ۲۶ سال پس از پنطیکاست خطاب به ایمانداران یهودی و غیریهودی قرنتس نوشت که نه تنها گروه برگزیده‌ای با روح‌القدس تعمید یافتند، بلکه "جمیع ما به یک روح در یک بدن (بدن مسیح)، تعمید یافتیم". این برکت شامل تمام رسولان و ایمانداران جهان می‌شود (اول قرنتیان ۱۲: ۱۲- ۱۳). بنابراین وقتی انسانها به عیسی مسیح ایمان می‌آورند، توسط یک روح در بدن مسیح تعمید می‌یابند (افسسیان ۱: ۲۲- ۲۳).

ت)  تعمید با روح‌القدس، به مفهوم دریافت روح‌القدس به طریقی است که روح‌القدس در زندگی و اعمال فرد ایماندار ساکن می‌شود. در زمان تعمید با روح‌القدس، روح‌القدس در بدن ایماندار ساکن می‌شود (یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹؛ اول قرنتیان ۶: ۱۹- ۲۰). و پس از آن کار تمام شده نجات توسط عیسی مسیح را در زندگی ایمانداران عملی می‌سازد. و به مرور زمان عطایای مختلفی را به مسیحیان می‌بخشد.

ث -  پری روح‌القدس

۱-  مفهوم پری روح‌القدس

الف)  شخصیتی مقتدر، نه قدرتی بی‌جان
اگر روح‌القدس قدرتی بیجان بود که شما می‌توانستید از آن به مقدار مشخصی برخوردار شوید، آنگاه این نگرش را می‌داشتید که "چگونه می‌توانم از مقدار بیشتری از روح‌القدس را برخوردار شوم؟" ولی اگر روح‌القدس دارای شخصیتی مقتدر یعنی شخصیت خدا می‌باشد که می‌تواند به مقدار کم یا زیاد شما را تصاحب کند، در آن زمان نگرش شما باید اینگونه باشد: "چگونه روح‌القدس می‌تواند قسمت بیشتری از مرا تصاحب کند؟" مسیحیان هیچ وقت روح‌القدس را تصاحب نمی‌کنند بلکه این روح‌القدس است که آنان را تصاحب می‌کند. سؤال مربوط به پری روح‌القدس، در واقع سؤالی در رابطه با خداوندی عیسی مسیح توسط روحش در قلب و زندگی من می‌باشد. "چگونه عیسی مسیح به عنوان پادشاه و خداوند، می‌تواند بیشتر در زندگی من نفوذ کرده، آن را هدایت کند؟" پر شدن از روح‌القدس به این مفهوم است که من خود را کاملأ وقف خداوند کرده، و اینکه خدا تمامیت وجود مرا کنترل می نماید. به این مفهوم است که خدا زندگی مرا از طریق کتاب مقدس هدایت کرده، و مرا ترغیب می‌کند تا بیشتر شبیه مسیح شوم و خدمتم پرثمرتر گردد.

ب)  وعده مربوط به پری روح‌القدس.
عیسی به مسیحیان وعده داد که از بطن ایشان نهرهای آب زنده جاری خواهند شد (یوحنا ۷: ۳۷- ۳۹). او به طور خاص به شاگردانش وعده داد که آنان قدرت دریافت می‌کنند تا شاهدان او در تمام عالم باشند (اعمال ۱: ۸).

۲-  تعلیم در رابطه با پری روح‌القدس

افسسیان ۵: ۱۵- ۲۱/
الف)  مسیحیان نیاز دارند، همواره توسط و با روح‌القدس پر شوند.
فعل اصلی در افسسیان ۵: ۱۸- ۲۱ "از روح پر شوید" می‌باشد (۵: ۱۸)، که حالت دستوری دارد، و همواره در زمان حال می‌تواند کاربرد داشته باشد. این عمل مقتدرانه توسط خدا انجام می‌شود. بنابراین کتاب‌مقدس به وضوح به مسیحیان حکم می‌کند که همواره و به طور دائمی باید از روح‌القدس پر شوند. زندگی پر از روح به عنوان زندگی معمول مسیحی قلمداد می‌شود.

ب)  وجه مشخصه مسیحیان پر از روح، سخنان و سرودها و ترنم و شکرگزاری و اطاعت و سرسپردگی ایشان می‌باشد.
۵ فعلی که به دنبال فعل اصلی پری از روح در افسسیان ۵: ۱۹- ۲۱ می‌آید، عبارت است از: "بگویید، بسرایید، ترنم نمایید، خدا را شکر کنید و اطاعت کنید". این افعال به فعل اصلی وابسته هستند و به طور همزمان با فعل اصلی عمل می‌کنند و می‌توانند همواره مانند فعل اصلی در زمان حال کاربرد داشته باشند. بنابراین کتاب‌مقدس تعلیم می‌دهد که وجه مشخصه  مسیحیان پر از روح  موارد ذیل می‌باشند:
۱)    یک مسیحی پر از روح در مهمانیهای دنیوی که در آنها مستی، عیاشی و انحرافات اخلاقی وجود دارد، شرکت نمی‌کند (افسسیان ۵: ۳- ۱۳؛ اول پطرس ۴: ۳- ۴). بلکه به منظور صحبت در مورد امور روحانی، سراییدن و شکرگزاری خدا، با دیگران جمع می‌شود تا باعث بنای آنها شود و بدین ترتیب خدا جلال بیابد. این یک نمونه از ثمره روح، به نام پرهیزگاری می‌باشد (غلاطیان ۵: ۲۳؛ اول قرنتیان ۷: ۹؛ ۹: ۲۴- ۲۷).
۲)    یک مسیحی پر از روح در رابطه با مردم و شرایط موجود، دارای شخصیتی منفی، منتقد و محکوم‌کننده نمی‌باشد. او مانند شخصی نیست که دائمأ اعتراض و مجادله کرده، از هیچ چیز ارضا نمی‌شود و روحیه شکرگزار و قدردان ندارد. (فیلیپیان ۲: ۱۴). بلکه او همواره قانع است (فیلیپیان ۴: ۱۱؛ اول تیموتاؤس ۶: ۶) و از خدا برای همه شرایط شکرگزار می‌باشد (اول تسالونیکیان ۵: ۱۸). این یک نمونه از ثمره روح به نام شادی می‌باشد (غلاطیان ۵: ۲۲).
۳)    یک مسیحی پر از روح، مغرور و فردگرا نمی‌باشد. او شخصیتی نیست که تنها به فکر خود بوده، نیازها و منافع دیگران را در نظر نداشته باشد. بلکه حلیم و فروتن است. به عنوان مثال او مایل است که کوچکترین و آخرین نفر باشد و در جایی که که شخص دیگری توانایی یا تمایل  جهت خدمت به دیگران را ندارد، حاضر به همکاری است (یوحنا ۱۳: ۱- ۱۷). او دیگران را بیشتر از خود احترام می‌نماید (رومیان ۱۲: ۱۰). او علائق و مسائل دیگران را ملاحظه کرده، با آنها دوستانه و با ملایمت و فروتنی برخورد می‌کند (فیلیپیان ۲: ۴). این یک نمونه از ثمره روح به نام تواضع (فروتنی) می‌باشد (غلاطیان ۵: ۲۳).

پ)  وجه مشخصه مسیحیان پر از روح، طرز برخورد، حکمت، دانش، اطاعت و اولویت‌هایشان می‌باشد.
در متن اصلی یونانی عهدجدید، بین آیات افسسیان ۵: ۱۷ و افسسیان ۵: ۱۸ حرف ربط "و" وجود دارد. بنابراین یک مسیحی پر از روح توسط آنچه که در آیات ۱۵ الی ۱۷ نوشته شده است، متمایز می‌شود.
۱)    یک مسیحی پر از روح، مراقب زندگی و رفتار خود می‌باشد. او شخصی نیست که تنها آنچه را که باعث خشنودی خودش می‌شود انجام دهد، بدون اینکه رضایت و خشنودی خدا را در نظر داشته باشد (داوران ۲۱: ۲۵). بلکه در هر جنبه از زندگی‌اش، روشهای گذشته زندگی را ترک کرده، متوسل به زندگی جدید و مقدسی شده است.
۲)    یک مسیحی پر از روح، پر از حکمت عملی است. او از بهترین روشها جهت متوسل شدن به بالاترین اهداف استفاده می‌کند. او دانشی را که از کتاب‌مقدس دارد، به زندگی روزانه‌اش کاربرد می‌دهد، به طوری که خدا در زندگی‌اش جلال بیابد.
۳)    یک مسیحی پر از روح، از زمانها و موقعیتهایی که خدا به او عطا کرده است، بهترین استفاده را می‌کند.
۴)    یک مسیحی پر از روح، دائمأ و فعالانه در صدد درک و انجام اراده خدا، آنگونه که در کتاب‌مقدس آشکار شده است، می‌باشد.

ج -  ثمره روح‌القدس

رومیان ۸: ۹-۱۶؛ غلاطیان ۵: ۱۳- ۲۵/
۱-  متجلی شدن طبیعت گناهکار

طبیعت گناهکاری که در شخص ساکن است، خود را از طریق گناهان جسم، مانند فساد جنسی و فجور، گناهان روحانی، مانند بت‌پرستی و جادوگری، و گناهان اخلاقی مانند جاه‌طلبی، خودخواهی، نزاع و شقاق، متجلی می‌سازد.

۲-  تجلی روح‌القدس

روح‌القدس حضور خود را از طریق ثمره روح در شخص، متجلی می‌سازد. او خود را از طریق خصوصیات بنیادین روحانی مانند محبت، خوشی و سلامتی آشکار می‌سازد؛ و از طریق خصوصیاتی که در زندگی اجتماعی ابراز می‌شوند، مانند حلم، مهربانی و نیکویی؛ و همچنین از طریق ایمان و وفاداری به خدا، تواضع نسبت به دیگران و پرهیزگاری در وجود خود. شما اگر مسیحی باشید، به عیسی مسیح تعلق دارید و روح او در بدنهای شما ساکن می‌باشد. در آن زمان دیگر تحت کنترل طبیعت گناهکارتان زندگی نمی‌کنید، بلکه تحت کنترل و حاکمیت روح‌القدس هستید. روح‌القدس با طبیعت گناهکاری که در شما وجود دارد، در تضاد می‌باشد و به شما کمک می‌کند که نسبت به آن طبیعت خود را مرده انگارید. در آن زمان، روح‌القدس ثمره روح را که متشکل از محبت، خوشی، سلامتی، حلم، مهربانی، نیکویی، ایمان، تواضع و پرهیزگاری است، در شما تولید می‌کند، و شما را به طریقی که خدا مایل است بروید، هدایت می‌نماید. بنابراین روح‌القدس، روح حاکم در زندگی شما بوده، زندگی شما را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد، و در نتیجه شما بیشتر خود را وقف او کرده، با همکاری می‌کنید.

چ -  عطایای روحانی روح‌القدس

۱-  ماهیت عطایای روح‌القدس

الف)  عطایای روحانی، به مفهوم لغوی، "عطایای فیض مطلق خدا" هستند، که ممکن است متشکل از تواناییها و عملکردها باشند.
ممکن است تواناییها و عملکردهای معمولی یا مخصوص وجود داشته باشد. به عنوان مثال، برخی از مسیحیان توانایی (خدمت) معمولی یا مخصوص نبوت، تعلیم یا تشویق را دریافت می‌کنند (رومیان ۱۲: ۶- ۸) و مسیحیان دیگر عملکرد (مقام)  معمولی یا مخصوص نبی، معلم یا شبان را دریافت می‌کنند (افسسیان ۴: ۱۱؛ رومیان ۱۲: ۴).

ب)  عطایای روحانی، "تجلیات" مختلف قدرت، حکمت و دیگر صفات خدا می‌باشند.
این صفات توسط ایمانداران متجلی می‌شوند (اول قرنتیان ۱۲: ۷).

پ)  عطایای روحانی در "خدمات" متفاوتی نمایان می‌شوند.
(اول قرنتیان ۱۲: ۵). به عنوان مثال: عطایای روحانی ممکن است در اعلام کلام خدا به مردم، در بشارت به جانهای گمشده و در تعلیم و شبانی افراد نجات‌یافته نمایان شوند (افسسیان ۴: ۱۱- ۱۲).

ت)  عطایای روحانی "تأثیرات" (نتایج) متفاوتی دارند.
(اول قرنتیان ۱۲: ۶). به عنوان مثال: عطایای روحانی شفا دادن (به صورت جمع)، به عطایایی اشاره می‌کنند که ممکن است باعث شفای جسمی، عاطفی و روحانی مردم شوند. این عطایای روحانی ممکن است به شفای افراد به روشی معمولی و یا شفای آنها به روشی معجزه‌آسا اشاره کنند (اول قرنتیان ۱۲: ۹).

۲-  محدودیتهای عطایای روحانی

الف)  عطایای روحانی، در هر فهرست از عطایا، به طور محدود بیان شده‌اند.
عطایای روحانی زیادی در رومیان ۱۲: ۴- ۸؛ اول قرنتیان ۷: ۱، ۷؛ ۱۲: ۷- ۱۰، ۲۸- ۳۰؛ ۱۴: ۶، ۲۶؛ افسسیان ۴: ۱۱؛ ۱ پطرس ۴: ۱۰- ۱۱ به طور فهرست‌وار بیان شده‌اند. و هیچ کدام از این فهرستها کامل نیستند. احتمالأ عطایای روحانی بسیار زیاد دیگری هم وجود داشته که در این فهرستها بیان نشده‌اند. به عنوان مثال مهارت در تهیه لباس (خروج ۲۸: ۳؛ ۳۵: ۲۵، ۳۵)، مهارت در انجام کارهای هنری (خروج ۳۱: ۱- ۶)، مهارت در ساختن ساختمان (خروج ۳۵: ۱۰؛ ۳۶: ۱)، مهارت در سراییدن سرود (مزمور ۳۳: ۲- ۳)، مهارت در نوشتن شعر یا سرود (مزمور ۴۵: ۱۰) و مهارت در رهبری (مزمور ۷۸: ۷۲).

ب)  عطایای روحانی توسط دهنده این عطایا محدود می‌باشند.

۱)    خدا بر اساس فیض و اراده مطلق خود، عطایای روحانی متفاوتی را به مردم عطا می‌کند. او اراده می‌کند به هر کس چه عطایی را بدهد (اول قرنتیان ۱۲: ۱۱).
۲)    هیچ کس تمام عطایای روحانی را دریافت نمی‌کند و همه مسیحیان نیز یک نوع عطا را دریافت نمی‌کنند. به عنوان مثال، همه مسیحیان عطای رهبری را ندارند، یا همه به زبانها صحبت نمی‌کنند (اول قرنتیان ۱۲: ۲۹- ۳۰).
۳)    مسیحیان در رابطه با این موضوع که هر کدام از آنها عطایی روحانی را دریافت کرده است یا نه، با هم فرق می‌کنند. کلمه "هر یک" می‌تواند به طور عام به مفهوم هر انسان (رومیان ۲: ۶) یا هر فرد مسیحی‌ باشد که تا به حال زیست کرده است (اعمال ۲: ۳۸؛ رومیان ۱۲: ۳؛ ۱۴: ۱۲). بنابراین، برخی از مسیحیان معتقدند که کلمه "هر یک" در اول قرنتیان ۷: ۷، ۱۲: ۷، ۱۴: ۲۶ و ۱ پطرس ۴: ۱۰، به این مفهوم است که هر فرد مسیحی یک عطای روحانی را دریافت کرده است (که احتمال این امر وجود دارد).
از طرف دیگر کلمه "هر یک" می‌تواند از نظر تعلق هر فرد به یک طبقه بندی یا گروهی، دارای مفهومی محدود باشد. به عنوان مثال، هر فرد ریاکار (لوقا ۱۳: ۱۵)، هر فرد در جمعیتی بزرگ (یوحنا ۶: ۷) یا هر فرد مسیحی نیازمند در یهودیه (اعمال ۴: ۳۵). بنابراین گروه دیگر از مسیحیان معتقدند که کلمه "هر یک" در اول قرنتیان ۷: ۷، ۱۲: ۷، ۱۴: ۲۶ و اول پطرس ۴: ۱۰، دارای مفهوم محدودی در متن است که اشاره به هر فرد مسیحی در بدن مسیح می‌کند که روح‌القدس بر اساس اقتداری که دارد، به او یک عطای روحانی را بخشیده است (اول قرنتیان ۱۲: ۱۱، ۲۸- ۳۰). بنابراین لزومی ندارد، اینگونه فکر کنیم که روح‌القدس به هر مسیحی در دنیا، یک عطای روحانی را بخشیده است.
۴)    افسسیان ۴: ۷ می‌فرماید، "لیکن هر یکی از ما را فیض بخشیده شد بحسب اندازه بخشش مسیح". این آیه نمی‌گوید هر مسیحی یک عطای روحانی را دریافت کرده است، بلکه می‌گوید، هر مسیحی فیض را دریافت کرده است. فیض خدا چیزی بیش از صرفأ دادن عطایای روحانی به مسیحیان است. هر فرد مسیحی به اندازه‌ای از تأثیرات فیض خدا برخوردار بوده است. به عنوان مثال، خدا به برخی از مسیحیان مهارت خاصی جهت گذاشتن بنیادی روحانی بخشیده است (اول قرنتیان ۳: ۱۰)، در حالیکه به دیگران قدرت و توانایی خاصی را بخشیده که قادرند از مسیحیان دیگر بیشتر کار کنند (اول قرنتیان ۱۵: ۱۰). خدا به برخی از مسیحیان قدرت جهت تحمل و استقامت در شرایط سخت را عطا کرده است (دوم قرنتیان ۱۲: ۹)، در حالیکه به برخی دیگر مهارتهای خاصی جهت انجام خدمات رسالت بشارتی بین ملل دیگر، داده است (غلاطیان ۲: ۹). به همین شکل، برخی از مسیحیان تواناییها یا عملکردهای خاصی را از خدا دریافت کرده‌اند که عطایای روحانی نامیده می‌شوند (افسسیان ۴: ۱۱؛ اول پطرس ۴: ۱۰- ۱۱).

پ)  عطایای روحانی از نظر مقدار و اندازه، محدود می‌باشند.
نه تنها فیض خدا، بلکه عطایای روحانی نیز همواره اندازه‌گیری می‌شوند (افسسیان ۴: ۷). این بدان مفهوم است که مسیحیان عطایای روحانی را به طور محدود، و به اندازه‌ای که خدا به آنها نصیب کرده است، دریافت کرده‌اند. به عنوان مثال، برخی از مسیحیان عطای روحانی تعلیم به بچه‌ها را و دیگران، عطای تعلیم به افراد بالغ را دریافت می‌کنند. برخی از مسیحیان عطای تعلیم در ارتباط با گفتن داستان به مخاطبینشان، و دیگران عطای روحانی تعلیم در زمینه توضیح و تفسیر کلام خدا را دریافت می‌کنند. هیچ کس همه مردم دنیا را تعلیم نمی‌دهد و هیچ معلمی هم وجود ندارد که دارای تمام تواناییها جهت تعلیم به افراد مختلف باشد (به جز عیسی مسیح).

۳-  هدف از عطایای روحانی

عطایای روحانی دارای چهار هدف متمایز از هم می‌باشند.

الف)  عطایای روحانی باید جهت خدمت به دیگران به کار گرفته شوند، نه جهت خود‌نمایی (اول پطرس ۴: ۱۰- ۱۱).

ب)  عطایای روحانی باید جهت بنای کلیسا به کار گرفته شوند (اول قرنتیان ۱۲: ۷؛ ۱۴: ۱۲).

پ)  عطایای روحانی باید جهت تجهیز مسیحیان به منظور انجام خدمات در کلیسا، به کار گرفته شوند (افسسیان ۴: ۱۲).

ت)  عطایای روحانی باید جهت جلال دادن خدا در هر امری، به کار گرفته شوند (اول پطرس ۴: ۱۱).


کلیسای ایرانیان دُبی

رادیو مژده

رادیو مژده

معرفی نرم افزار مژده

نرم افزار مژده

بالای صفحه