دوشنبه، ۱۰ خرداد ۱۳۸۹
مسیحیان اغلب برای داشتن یا درک اراده خدا در تلاش هستند. سوءتفاهمات زیر در مورد یافتن اراده خدا به دانستن و درک بهتر اراده خدا کمک خواهند کرد.
۱- ناتوانی در اعتماد کامل به خدای پدر
درک نادرست.
اگر خودم را به اراده خدا بسپارم در نتیجه به قربانی یا رنج منجر خواهد شد پس در واقع نمیتوانم به خدا اعتماد کنم.
اصـــلاح.
چون در دنیایی شریر که پر از انسانهای عصیان گر است زندگی میکنیم، رنج برای هرکدام از ما اتفاق خواهد افتاد، هم برای مسیحیان و هم برای غیرمسیحیان. درد و رنج فقط با آمدن ثانویه مسیح برای مسیحیان خاتمه خواهد یافت (مکاشفه ۲۱: ۴ - ۵). مخصوصاً کسانی که از خانوادههای از هم گسیخته و ناشایسته هستند، توکل به خدا را به عنوان پدر خود، سخت مییابند چون پدر آنها در بعضی مواقع از آنها سوءاستفاده کرده و در بعضی مواقع همیشه غایب بوده است.
درکتاب مقدس خدای کتاب مقدس کاملاً با پدر زمینی متفاوت است. " او رحیم، فیاض، دیر خشم، بسیار با محبت است … با ما به حسب خطایای ما جزا نداده است … گناهان ما را از ما دور کرده است … زیرا جبلت ما را میداند و یاد میدارد که ما خاک هستیم" (مزمور ۱۰۳: ۸ - ۱۴). " او هیچ تبعیضی قائل نیست، رشوه نمیپذیرد، از یتیمان و بیوهها حمایت میکند و غریبهها را دوست دارد …" (تثنیه ۱۰: ۱۷ - ۱۸). توجه کنید که خدا به خصوص از یتیمان دفاع میکند. ترس از آنچه ممکن است اتفاق بیفتد را با یادآوری کارهای فوقالعادهای جانشین کنید که خدا در گذشته برای شما انجام داده است و وعده داده است که در آینده برای شما انجام خواهد داد (فیلیپیان ۱: ۶).
۲- از خدا نشانهای طلبیدن
درک نادرست.
میتوانم با طلبیدن نشانهای از خدا اراده او را کشف کنم.
اصلاح.
در داوران ۶: ۱۷- ۲۲ جدئون نشانه ای را طلبید و فرشته خداوند مقتدرانه نشانه ای به او داد: آتشی از صخره برافروخته شد و قربانی را بلعید. در داوران ۶: ۳۶- ۴۰ جدئون دوباره از خدا خواست که هدایت خود را با دادن نشانه ای تأیید کند. جدئون از پوست پشمی برای تائید هدایت خدا استفاده میکند. اما پوست پشمین جدئون یک اتفاق ماوراءالطبیعی بود و نه یک اصل روحانی. از ابتدا تا پایان این ماجرا مکاشفهای الهی برای جدئون بود و نه یک نمونه که قوم خدا از آن پیروی کند. خدا پیغامی قاطعانه از طریق فرشته به او داد و پیروزی مطلق از طریق گروهی کوچک از مردان.
خدا میتواند ما را از طریق شرایط هدایت کند و این کار را میکند و بعضی مواقع حتی از طریق شرایط خاصی که ما برای نشان دادن نشانهها از او میطلبیم (پیدایش ۲۴: ۱۲ - ۱۴). اما وقتی سعی میکنیم که هدایت خدا را به طور مطلق در محدوده نشانهها محدود میسازیم تبدیل به تلاشی مخفی برای دستکاری وقایع مطابق سلیقه خودمان میشود. به علاوه ما اکثر وقتمان را صرف دعا کردن برای موقعیتهای خاص میکنیم تا ما را هدایت کنند تا اینکه در حکمت کلام خدا خودمان را غوطهور سازیم.
۳- انتظار دعـــوت خـــدا
درک نادرســـت.
من اول بایستی از طرف خدا دعوتی برای خدمتی مشخص و یا خدمت تمام وقت دریافت کنم.
اصــلاح.
آنانی که وارد یک خدمت تمام وقت برای خدا میشوند به یک نوع دعوت مخصوص تر از آنانی که یک کار دنیوی تمام وقت دارند، احتیاج ندارند. جامعه میگوید " در راههای قلبت … سلوک نما.. از خدا بترس و اوامر او را نگاه دار " (جامعه ۱۱: ۹ ؛ ۱۲: ۳). در حالیکه خود را به خدا و کلام او وقف میکنیم آرزوهایمان، نیازهایمان، تجربه و آموزش، ما را هدایت و به کار مناسبی دعوت خواهند کرد. آنانی که علاقه شدید دارند (اول تیموتائوس ۳:۱) و از نظر کتاب مقدس واجد شرایط (اول تیموتائوس ۳: ۲ - ۷ ؛ تیطس ۱: ۵ - ۹) ورود به خدمت مسیحی و یا حتی خدمت تمام وقت مسیحی میباشند، لازم نیست که منتظر دعوتی اضافی یا استثنایی باشند برای مثال مانند موسی(خروج ۳) یا شاگردان (متی ۴: ۱۷). آنها بایستی با اشتیاق آن جریان را تا آنجائیکه خدا اجازه میدهد دنبال کنند. اگر خدا برنامههای دیگری دارد قطعاً باعث وقوع آنها خواهد شد (اعمال ۱۵: ۳۶ - ۴۱ ؛ اعمال ۱۶: ۱ - ۳). مهمترین چیز این است که درک کنیم که ارتباطمان با خدا و نه دعوتمان، منبع واقعی هدف و کمال در زندگیمان است. بدون در جستجوی خدا بودن، حتی برجستهترین دعوت الهی نیز بیهوده است.
۴- احساس آرامش در قلبتان
درک نادرست.
احساس آرامش میکنم پس میدانم که این اراده خدا است.
اصــلاح.
احساس آرامش همیشه نشانه خوبی از هدایت خدا نیست. اگر بعد از اینکه تصمیم میگیریم، احساس آرامش و آزادی از ترس و عدم اطمینان و یا تناقض می کنیم، این نوع آرامش همیشه نشانهای از هدایت خدا نیست. آرامش خدادادی را نمیشود صرفاً به خاطر آرامش بخشیدن به احساسات یا حتی به مفهوم درست بودن اعمال ما تغییر داد. حتی تصمیمات درست روحانی باعث اضطراب فراوان میشوند فقط به خاطر نتایج مهمی که خواهند داشت برای مثال، ایستادگی در برابر رئیسی نادرست و یا خودداری از شرکت در تجارتهای غیرقانونی کار درستی است که باید انجام داد اما ممکن است ما را تمام شب از ترس نتایج آن بیدار نگه دارد.
در کتاب مقدس آرامش تقریباً همیشه مربوط به ارتباط ما با خدا میشود. در رومیان ۵: ۱ مکتوب است، " پس چونکه به ایمان عادل شمرده شدیم نزد خدا سلامتی داریم به وساطت خداوند ما عیسی مسیح ". اراده خدا در زندگی یک مسیحی در وهله نخست به ارتباط با خدا و کلام خدا توجه دارد. اگر ما آرامش را اینطور درک کردهایم که اطمینانی آرامشبخش در نیکویی و تسلط خدا است و اطمینان به قدرت او در همه چیز که برای خیریت آنانی که دوستشان دارد و برطبق اراده او خوانده شدهاند برای نیکویی آنها در کار است، بنابراین این نوع آرامش، ثمره روحالقدس است. در اشعیاء ۲۶: ۳ - ۴ نوشته شده است، " دل ثابت را در سلامتی کامل نگاه خواهی داشت زیرا که بر تو، توکل دارد. بر خداوند تا به ابد توکل نمایید ". اگر آرامش را اینطور درک کردهایم یعنی اعتمادی آرامشبخش به کلام خدا و هدایت خدا از طریق کلامش، با وجود عدم اطمینان و بیثباتی احساسی، با وجود مشکلات در شرایط یا مخالفت دیگر افراد، با وجود نداشتن آرامی در احساسات ولی داشتن آرامش در رابطه ام با خدا، بنابراین این نوع آرامش، نشاندهنده خوبی از هدایت خدا است. در اشعیاء ۳۲: ۱۷ نوشته شده است " و عمل عدالت، سلامتی و نتیجه عدالت، آرامی و اطمینان خواهد بود تا ابدالاباد ".
۵- دریافت آیهای از کتاب مقدس
درک نادرست.
خدا آیهای از کتاب مقدس به من داده پس این اراده خدا است.
اصــلاح.
بعضی اوقات خدا ما را تحت تأثیر یک آیه خاص از کتاب مقدس قرار میدهد که به نظر میرسد دقیقاً با شرایط ما هماهنگ است و ما را هدایت میکند یا خدا بعضی اوقات هدایتی را که قبلاً داده است با آیهای خاص از کتاب مقدس تأیید میکند. اما ما بایستی به عناصر ذهنی در فهرست هدایت کننده زیر توجه کرده و آنها را تشخیص دهیم:
الف) عناصر ذهنی
از خود سئوالات زیر را بپرسیم:
۱) آیا این خداست که صحبت میکند و یا من کاری میکنم که کتاب مقدس آنچه را بگوید که من دوست دارم بشنوم؟
۲) آیا سایر اصول کشف اراده خدا، دریافتهای من را تأیید میکنند و یا در مورد صحت آنها تردید ایجاد میکنند؟
۳) آیا فقط در جستجوی آیاتی هستم که به من مربوط میشوند و آرزوهایم را تأیید میکنند و یا من به کل تعالیم کتاب مقدس توجه میکنم؟
۴) آیا من از کتاب مقدس مانند اسطرلاب و یا استخاره و یا " با روشی آسان برای به سرعت دستیابی به اراده خدا " استفاده میکنم، یا اینکه کتاب مقدس را دقیق تفسیر میکنم و تعیین میکنم که خدا قصد دارد من چه چیز را بدانم، ایمان بیاورم، باشم و انجام دهم؟
بعضی اوقات مردم وعدههایی را در کتاب مقدس پیدا میکنند و آنها را به عنوان تضمینی برای آینده خود تفسیر میکنند. و زمانیکه وقایع آنطور که آنها انتظار داشتند به پیش نمی روند از خواب بیدار می شوند و به اعتماد خود به کتاب مقدس شک میکنند و شاید حتی خدا را سرزنش کنند که وعده خود را نگه نداشته است. آنها درک نمیکنند که آنچه خدا گفته است را درست درک نکردهاند و به اشتباه آن آیه از کتاب مقدس را یک وعده تفسیر کردهاند.
ب) دو ســـئوال مفید در ارتباط با تفسیر صحیح کتاب مقدس (نبوتها، وعدهها، تهدیدات و فرامین. …):
۱) شنوندگان مورد نظر خدا چه کسانی بودند؟ آیا این حقیقت خاص در کتاب مقدس برای همه مردم است (مرقس ۱: ۱۵) یا برای همه مسیحیان (یوحنا ۱۳: ۳۴ - ۳۵)؟ آیا این حقیقت خاص کتاب مقدس محدود به شخص خاص (اول تواریخ ۱۷: ۷، ۱۱ - ۱۴ ؛ مـــرقس ۱۰: ۲۱)، گروهی خاص (اشعیاء ۶: ۸ - ۱۰ ؛ متی ۸: ۱۱ - ۱۲)، دورانی خاص (پیدایش ۱۷: ۹ - ۱۴ ؛ غلاطیان ۶: ۱۲- ۱۴ ؛ عبرانیان ۹: ۶- ۱۰ ؛ ۱۰: ۱- ۴) و یا یک وضعیت خاص (ارمیا ۱۸: ۱- ۱۷ ؛ حزقیال ۳۳: ۱۱ - ۲۰ ؛ مکاشفه ۲: ۷) است؟
۲) تاکید این قسمت بر چیست؟ آیا آموزهای تعلیمی است (یوحنا ۱۴: ۶)؟ یا تشویقی نسبت به انجام یک عمل است (یوحنا ۱۳: ۳۴ - ۳۵)؟ یا مربوط به تاریخ است (اعمال ۱۷: ۱۱)؟ آیا آموزهای مربوط به شما است پس بایستی به آن ایمان بیاورید. اگر عملی مربوط به شما است پس بایستی آن را انجام دهید. اگر در تاریخ نمونهای بد است، پس بایستی از آن اجتناب کنید اما اگر نمونهای مثبت در تاریخ است پس میتوانید از آن نمونه خوب پیروی کنید اما انتظار نداشته باشید که سایرین نیز آن نمونه را دنبال کنند مگر اینکه این نمونه خوب در جایی دیگر در کتاب مقدس تعلیم یا به آن فرمان داده شده است.
۶- دیدن رویـــا
درک نادرست.
من خواب یا رویایی در مورد آن دیده ام، بنابراین میدانم که آن موضوع اراده خداست.
اصــلاح.
خدا میتواند و بعضی مواقع از طریق معجزهآمیز و غیرعادی هدایت کند. او اسرائیل را به وسیله ستونی از ابر یا آتش هدایت کرد او از طریق حرف زدن یک الاغ یک نبی را هدایت کرد و با یک ستاره مــردانی حکیم را. او مریم را با ملاقات یک فرشته و یوسف را به وسیله یک رویا هدایت کرد. او پطرس و کرنیلیوس را به وسیله رویاها هدایت کرد. به هر حال هیچکدام از این نشانهها را کسی نطلبیده بود بلکه با اقتدار و با بصیرت و حکمت الهی بخشیده شدند. شما نمیتوانید از خدا بخواهید که شما را به طریقی معجزهوار هدایت کند. اگر خدا در حکمش میداند که شما به چنین هدایتی نیاز دارید پس مطمئناً آن را به شما خواهد داد. اما اگر شما همیشه به دنبال راههای خارقالعاده و مهیج میگردید احتمالاً راههای معمولی دسترسی به اراده او را که از طریق کلامش در کتاب مقدس است فراموش خواهید کرد.
وقتی که رویا یا خوابی میبینید باز هم نیاز دارید که آن را با فرامین عینی، ممنوعیتها و تعالیم کتاب مقدس امتحان کنید. آنچه خدا به وسیله رویا یا خواب آشکار میکند هرگز با کتاب مقدس متناقض نخواهد بود (ارمیاء ۲۳: ۱۶، ۱۸، ۲۱ - ۲۲، ۲۵ - ۲۹).
۷- مجازات شدن
درک نادرست.
چون همه چیزهای بد برای من اتفاق میافتند بایستی تصمیم یا انتخابی غلط گرفته باشم پس نتیجه میگیرم که من از اراده خدا پیروی نمیکنم و خدا من را مجازات میکند.
اصــلاح.
چرا چیزهای بد برای انسانهای خوب اتفاق میافتند؟ و مردم چه میتوانند بکنند وقتی از هدایت خدا پیروی نکردهاند؟
الف) بعضی مواقع مسیحیان از نتایج گناهان خود در رنج هستند.
وقتی ایمان یا نگرشهای ما با اراده آشکار خدا در کتاب مقدس متناقض است پس شرایط ناخوشایندی را ممکن است تجربه کنیم. اعتراف و توبه از گناهان عمدی ما را احیاء میکند تا با خدا مشارکت داشته باشیم (اول یوحنا ۱: ۹) اما همیشه نتایج بد تصمیمات و نااطاعتیهای ما را ازبین نمیبرد (گناه داود با بت شبع در دوم سموئیل ۱۱، توبه و بخشش او در دوم سموئیل ۱۲: ۱ - ۱۳ و با این وجود، نتایج گناه او در دوم سموئیل ۱۲: ۱۴ - ۲۳ و دوم سموئیل ۱۳). در هر صورت اگر ما در مشارکت نزدیک با خدا سلوک میکنیم و متعهد اطاعت از کتاب مقدس هستیم پیروی نکردن از اراده خدا حتی بعضی مواقع سختتر از زمان ایمان آوردنمان است.
ب) اغلب چیزهای بد برای انسانهای خوب و مسیحیان اتفاق میافتند.
ما در دنیای سقوط کردهای زندگی میکنیم که هم برای مسیحیان و هم برای غیرمسیحیان در آن درد، مشکلات و رنج وجود دارد (پیدایش ۳: ۱۶ - ۱۹). مسیحیان نیز مریض میشوند (دوم قرنتیان ۱۲: ۷ - ۱۰ ؛ دوم تیموتائوس ۴: ۲۰) و یا کارشان را از دست میدهند. مسیحیان هم رنج و غم ناشی از یکی از افراد خانواده را که از خدا روگردان شده متحمل میشوند (متی ۲۳: ۳۷) و در تجربیات رنج میکشند (یعقوب ۱: ۲ - ۴) و یا در جفا (متی ۵: ۱۱ - ۱۲ ؛ دوم تیموتائوس ۳: ۱۲).
کتاب ایوب تعلیم میدهد که قوم خدا رنج میکشند. مفهوم اخلاقی اولیهای که ایوب از خدا داشت این بود که " خدا ترسندگان خود را برکت میدهد و بی خدایان را تنبیه میکند. " اما سرانجام فهمید که مفهوم او از خدا اشتباه بود و او نمیتواند کاملاً راهها و اهداف خدا را در ارتباط با رنج درک کند. ایوب مفهوم بسیار بزرگتری را از خدا درک نمود یعنی " حاکمیت خدا ". خدا آنچه که میخواهد انجام خواهد داد فقط بخاطر اینکه او خدا است. حاکمیت او بر رنج، حتی رنج پیروان مطیعش، کامل است خواه دلیلی برای آن بیابد یا نه . ایوب اعلام کرد، " میدانم که به هر چیز قادر هستی، و ابداً قصد ترا منع نتوان نمود " (ایوب ۴۲: ۲).
ارزیابی خود مهم است، اما وقتی مشکلات هجوم آورده، ما را احاطه میکنند، نیاز داریم که نترسیم و فکر نکنیم که اراده خدا را دنبال نکردهایم. میتوانیم باز هم خود را متعهد بسازیم که در اراده خدا بمانیم و بگوییم " نه اراده من بلکه اراده تو انجام بشود (متی ۲۶: ۳۹). شرایط هر طور که باشد با ادامه محبت کردن خدا و مردم، قلوب خود را در آرامش حضور خدا قرار میدهیم. خدا از قلوب ما بزرگتر است و او میداند که " چرا " و" مدت " هر موقعیت را میداند (اول یوحنا ۳: ۱۸ - ۲۰).
۱- ناتوانی در اعتماد کامل به خدای پدر
درک نادرست.
اگر خودم را به اراده خدا بسپارم در نتیجه به قربانی یا رنج منجر خواهد شد پس در واقع نمیتوانم به خدا اعتماد کنم.
اصـــلاح.
چون در دنیایی شریر که پر از انسانهای عصیان گر است زندگی میکنیم، رنج برای هرکدام از ما اتفاق خواهد افتاد، هم برای مسیحیان و هم برای غیرمسیحیان. درد و رنج فقط با آمدن ثانویه مسیح برای مسیحیان خاتمه خواهد یافت (مکاشفه ۲۱: ۴ - ۵). مخصوصاً کسانی که از خانوادههای از هم گسیخته و ناشایسته هستند، توکل به خدا را به عنوان پدر خود، سخت مییابند چون پدر آنها در بعضی مواقع از آنها سوءاستفاده کرده و در بعضی مواقع همیشه غایب بوده است.
درکتاب مقدس خدای کتاب مقدس کاملاً با پدر زمینی متفاوت است. " او رحیم، فیاض، دیر خشم، بسیار با محبت است … با ما به حسب خطایای ما جزا نداده است … گناهان ما را از ما دور کرده است … زیرا جبلت ما را میداند و یاد میدارد که ما خاک هستیم" (مزمور ۱۰۳: ۸ - ۱۴). " او هیچ تبعیضی قائل نیست، رشوه نمیپذیرد، از یتیمان و بیوهها حمایت میکند و غریبهها را دوست دارد …" (تثنیه ۱۰: ۱۷ - ۱۸). توجه کنید که خدا به خصوص از یتیمان دفاع میکند. ترس از آنچه ممکن است اتفاق بیفتد را با یادآوری کارهای فوقالعادهای جانشین کنید که خدا در گذشته برای شما انجام داده است و وعده داده است که در آینده برای شما انجام خواهد داد (فیلیپیان ۱: ۶).
۲- از خدا نشانهای طلبیدن
درک نادرست.
میتوانم با طلبیدن نشانهای از خدا اراده او را کشف کنم.
اصلاح.
در داوران ۶: ۱۷- ۲۲ جدئون نشانه ای را طلبید و فرشته خداوند مقتدرانه نشانه ای به او داد: آتشی از صخره برافروخته شد و قربانی را بلعید. در داوران ۶: ۳۶- ۴۰ جدئون دوباره از خدا خواست که هدایت خود را با دادن نشانه ای تأیید کند. جدئون از پوست پشمی برای تائید هدایت خدا استفاده میکند. اما پوست پشمین جدئون یک اتفاق ماوراءالطبیعی بود و نه یک اصل روحانی. از ابتدا تا پایان این ماجرا مکاشفهای الهی برای جدئون بود و نه یک نمونه که قوم خدا از آن پیروی کند. خدا پیغامی قاطعانه از طریق فرشته به او داد و پیروزی مطلق از طریق گروهی کوچک از مردان.
خدا میتواند ما را از طریق شرایط هدایت کند و این کار را میکند و بعضی مواقع حتی از طریق شرایط خاصی که ما برای نشان دادن نشانهها از او میطلبیم (پیدایش ۲۴: ۱۲ - ۱۴). اما وقتی سعی میکنیم که هدایت خدا را به طور مطلق در محدوده نشانهها محدود میسازیم تبدیل به تلاشی مخفی برای دستکاری وقایع مطابق سلیقه خودمان میشود. به علاوه ما اکثر وقتمان را صرف دعا کردن برای موقعیتهای خاص میکنیم تا ما را هدایت کنند تا اینکه در حکمت کلام خدا خودمان را غوطهور سازیم.
۳- انتظار دعـــوت خـــدا
درک نادرســـت.
من اول بایستی از طرف خدا دعوتی برای خدمتی مشخص و یا خدمت تمام وقت دریافت کنم.
اصــلاح.
آنانی که وارد یک خدمت تمام وقت برای خدا میشوند به یک نوع دعوت مخصوص تر از آنانی که یک کار دنیوی تمام وقت دارند، احتیاج ندارند. جامعه میگوید " در راههای قلبت … سلوک نما.. از خدا بترس و اوامر او را نگاه دار " (جامعه ۱۱: ۹ ؛ ۱۲: ۳). در حالیکه خود را به خدا و کلام او وقف میکنیم آرزوهایمان، نیازهایمان، تجربه و آموزش، ما را هدایت و به کار مناسبی دعوت خواهند کرد. آنانی که علاقه شدید دارند (اول تیموتائوس ۳:۱) و از نظر کتاب مقدس واجد شرایط (اول تیموتائوس ۳: ۲ - ۷ ؛ تیطس ۱: ۵ - ۹) ورود به خدمت مسیحی و یا حتی خدمت تمام وقت مسیحی میباشند، لازم نیست که منتظر دعوتی اضافی یا استثنایی باشند برای مثال مانند موسی(خروج ۳) یا شاگردان (متی ۴: ۱۷). آنها بایستی با اشتیاق آن جریان را تا آنجائیکه خدا اجازه میدهد دنبال کنند. اگر خدا برنامههای دیگری دارد قطعاً باعث وقوع آنها خواهد شد (اعمال ۱۵: ۳۶ - ۴۱ ؛ اعمال ۱۶: ۱ - ۳). مهمترین چیز این است که درک کنیم که ارتباطمان با خدا و نه دعوتمان، منبع واقعی هدف و کمال در زندگیمان است. بدون در جستجوی خدا بودن، حتی برجستهترین دعوت الهی نیز بیهوده است.
۴- احساس آرامش در قلبتان
درک نادرست.
احساس آرامش میکنم پس میدانم که این اراده خدا است.
اصــلاح.
احساس آرامش همیشه نشانه خوبی از هدایت خدا نیست. اگر بعد از اینکه تصمیم میگیریم، احساس آرامش و آزادی از ترس و عدم اطمینان و یا تناقض می کنیم، این نوع آرامش همیشه نشانهای از هدایت خدا نیست. آرامش خدادادی را نمیشود صرفاً به خاطر آرامش بخشیدن به احساسات یا حتی به مفهوم درست بودن اعمال ما تغییر داد. حتی تصمیمات درست روحانی باعث اضطراب فراوان میشوند فقط به خاطر نتایج مهمی که خواهند داشت برای مثال، ایستادگی در برابر رئیسی نادرست و یا خودداری از شرکت در تجارتهای غیرقانونی کار درستی است که باید انجام داد اما ممکن است ما را تمام شب از ترس نتایج آن بیدار نگه دارد.
در کتاب مقدس آرامش تقریباً همیشه مربوط به ارتباط ما با خدا میشود. در رومیان ۵: ۱ مکتوب است، " پس چونکه به ایمان عادل شمرده شدیم نزد خدا سلامتی داریم به وساطت خداوند ما عیسی مسیح ". اراده خدا در زندگی یک مسیحی در وهله نخست به ارتباط با خدا و کلام خدا توجه دارد. اگر ما آرامش را اینطور درک کردهایم که اطمینانی آرامشبخش در نیکویی و تسلط خدا است و اطمینان به قدرت او در همه چیز که برای خیریت آنانی که دوستشان دارد و برطبق اراده او خوانده شدهاند برای نیکویی آنها در کار است، بنابراین این نوع آرامش، ثمره روحالقدس است. در اشعیاء ۲۶: ۳ - ۴ نوشته شده است، " دل ثابت را در سلامتی کامل نگاه خواهی داشت زیرا که بر تو، توکل دارد. بر خداوند تا به ابد توکل نمایید ". اگر آرامش را اینطور درک کردهایم یعنی اعتمادی آرامشبخش به کلام خدا و هدایت خدا از طریق کلامش، با وجود عدم اطمینان و بیثباتی احساسی، با وجود مشکلات در شرایط یا مخالفت دیگر افراد، با وجود نداشتن آرامی در احساسات ولی داشتن آرامش در رابطه ام با خدا، بنابراین این نوع آرامش، نشاندهنده خوبی از هدایت خدا است. در اشعیاء ۳۲: ۱۷ نوشته شده است " و عمل عدالت، سلامتی و نتیجه عدالت، آرامی و اطمینان خواهد بود تا ابدالاباد ".
۵- دریافت آیهای از کتاب مقدس
درک نادرست.
خدا آیهای از کتاب مقدس به من داده پس این اراده خدا است.
اصــلاح.
بعضی اوقات خدا ما را تحت تأثیر یک آیه خاص از کتاب مقدس قرار میدهد که به نظر میرسد دقیقاً با شرایط ما هماهنگ است و ما را هدایت میکند یا خدا بعضی اوقات هدایتی را که قبلاً داده است با آیهای خاص از کتاب مقدس تأیید میکند. اما ما بایستی به عناصر ذهنی در فهرست هدایت کننده زیر توجه کرده و آنها را تشخیص دهیم:
الف) عناصر ذهنی
از خود سئوالات زیر را بپرسیم:
۱) آیا این خداست که صحبت میکند و یا من کاری میکنم که کتاب مقدس آنچه را بگوید که من دوست دارم بشنوم؟
۲) آیا سایر اصول کشف اراده خدا، دریافتهای من را تأیید میکنند و یا در مورد صحت آنها تردید ایجاد میکنند؟
۳) آیا فقط در جستجوی آیاتی هستم که به من مربوط میشوند و آرزوهایم را تأیید میکنند و یا من به کل تعالیم کتاب مقدس توجه میکنم؟
۴) آیا من از کتاب مقدس مانند اسطرلاب و یا استخاره و یا " با روشی آسان برای به سرعت دستیابی به اراده خدا " استفاده میکنم، یا اینکه کتاب مقدس را دقیق تفسیر میکنم و تعیین میکنم که خدا قصد دارد من چه چیز را بدانم، ایمان بیاورم، باشم و انجام دهم؟
بعضی اوقات مردم وعدههایی را در کتاب مقدس پیدا میکنند و آنها را به عنوان تضمینی برای آینده خود تفسیر میکنند. و زمانیکه وقایع آنطور که آنها انتظار داشتند به پیش نمی روند از خواب بیدار می شوند و به اعتماد خود به کتاب مقدس شک میکنند و شاید حتی خدا را سرزنش کنند که وعده خود را نگه نداشته است. آنها درک نمیکنند که آنچه خدا گفته است را درست درک نکردهاند و به اشتباه آن آیه از کتاب مقدس را یک وعده تفسیر کردهاند.
ب) دو ســـئوال مفید در ارتباط با تفسیر صحیح کتاب مقدس (نبوتها، وعدهها، تهدیدات و فرامین. …):
۱) شنوندگان مورد نظر خدا چه کسانی بودند؟ آیا این حقیقت خاص در کتاب مقدس برای همه مردم است (مرقس ۱: ۱۵) یا برای همه مسیحیان (یوحنا ۱۳: ۳۴ - ۳۵)؟ آیا این حقیقت خاص کتاب مقدس محدود به شخص خاص (اول تواریخ ۱۷: ۷، ۱۱ - ۱۴ ؛ مـــرقس ۱۰: ۲۱)، گروهی خاص (اشعیاء ۶: ۸ - ۱۰ ؛ متی ۸: ۱۱ - ۱۲)، دورانی خاص (پیدایش ۱۷: ۹ - ۱۴ ؛ غلاطیان ۶: ۱۲- ۱۴ ؛ عبرانیان ۹: ۶- ۱۰ ؛ ۱۰: ۱- ۴) و یا یک وضعیت خاص (ارمیا ۱۸: ۱- ۱۷ ؛ حزقیال ۳۳: ۱۱ - ۲۰ ؛ مکاشفه ۲: ۷) است؟
۲) تاکید این قسمت بر چیست؟ آیا آموزهای تعلیمی است (یوحنا ۱۴: ۶)؟ یا تشویقی نسبت به انجام یک عمل است (یوحنا ۱۳: ۳۴ - ۳۵)؟ یا مربوط به تاریخ است (اعمال ۱۷: ۱۱)؟ آیا آموزهای مربوط به شما است پس بایستی به آن ایمان بیاورید. اگر عملی مربوط به شما است پس بایستی آن را انجام دهید. اگر در تاریخ نمونهای بد است، پس بایستی از آن اجتناب کنید اما اگر نمونهای مثبت در تاریخ است پس میتوانید از آن نمونه خوب پیروی کنید اما انتظار نداشته باشید که سایرین نیز آن نمونه را دنبال کنند مگر اینکه این نمونه خوب در جایی دیگر در کتاب مقدس تعلیم یا به آن فرمان داده شده است.
۶- دیدن رویـــا
درک نادرست.
من خواب یا رویایی در مورد آن دیده ام، بنابراین میدانم که آن موضوع اراده خداست.
اصــلاح.
خدا میتواند و بعضی مواقع از طریق معجزهآمیز و غیرعادی هدایت کند. او اسرائیل را به وسیله ستونی از ابر یا آتش هدایت کرد او از طریق حرف زدن یک الاغ یک نبی را هدایت کرد و با یک ستاره مــردانی حکیم را. او مریم را با ملاقات یک فرشته و یوسف را به وسیله یک رویا هدایت کرد. او پطرس و کرنیلیوس را به وسیله رویاها هدایت کرد. به هر حال هیچکدام از این نشانهها را کسی نطلبیده بود بلکه با اقتدار و با بصیرت و حکمت الهی بخشیده شدند. شما نمیتوانید از خدا بخواهید که شما را به طریقی معجزهوار هدایت کند. اگر خدا در حکمش میداند که شما به چنین هدایتی نیاز دارید پس مطمئناً آن را به شما خواهد داد. اما اگر شما همیشه به دنبال راههای خارقالعاده و مهیج میگردید احتمالاً راههای معمولی دسترسی به اراده او را که از طریق کلامش در کتاب مقدس است فراموش خواهید کرد.
وقتی که رویا یا خوابی میبینید باز هم نیاز دارید که آن را با فرامین عینی، ممنوعیتها و تعالیم کتاب مقدس امتحان کنید. آنچه خدا به وسیله رویا یا خواب آشکار میکند هرگز با کتاب مقدس متناقض نخواهد بود (ارمیاء ۲۳: ۱۶، ۱۸، ۲۱ - ۲۲، ۲۵ - ۲۹).
۷- مجازات شدن
درک نادرست.
چون همه چیزهای بد برای من اتفاق میافتند بایستی تصمیم یا انتخابی غلط گرفته باشم پس نتیجه میگیرم که من از اراده خدا پیروی نمیکنم و خدا من را مجازات میکند.
اصــلاح.
چرا چیزهای بد برای انسانهای خوب اتفاق میافتند؟ و مردم چه میتوانند بکنند وقتی از هدایت خدا پیروی نکردهاند؟
الف) بعضی مواقع مسیحیان از نتایج گناهان خود در رنج هستند.
وقتی ایمان یا نگرشهای ما با اراده آشکار خدا در کتاب مقدس متناقض است پس شرایط ناخوشایندی را ممکن است تجربه کنیم. اعتراف و توبه از گناهان عمدی ما را احیاء میکند تا با خدا مشارکت داشته باشیم (اول یوحنا ۱: ۹) اما همیشه نتایج بد تصمیمات و نااطاعتیهای ما را ازبین نمیبرد (گناه داود با بت شبع در دوم سموئیل ۱۱، توبه و بخشش او در دوم سموئیل ۱۲: ۱ - ۱۳ و با این وجود، نتایج گناه او در دوم سموئیل ۱۲: ۱۴ - ۲۳ و دوم سموئیل ۱۳). در هر صورت اگر ما در مشارکت نزدیک با خدا سلوک میکنیم و متعهد اطاعت از کتاب مقدس هستیم پیروی نکردن از اراده خدا حتی بعضی مواقع سختتر از زمان ایمان آوردنمان است.
ب) اغلب چیزهای بد برای انسانهای خوب و مسیحیان اتفاق میافتند.
ما در دنیای سقوط کردهای زندگی میکنیم که هم برای مسیحیان و هم برای غیرمسیحیان در آن درد، مشکلات و رنج وجود دارد (پیدایش ۳: ۱۶ - ۱۹). مسیحیان نیز مریض میشوند (دوم قرنتیان ۱۲: ۷ - ۱۰ ؛ دوم تیموتائوس ۴: ۲۰) و یا کارشان را از دست میدهند. مسیحیان هم رنج و غم ناشی از یکی از افراد خانواده را که از خدا روگردان شده متحمل میشوند (متی ۲۳: ۳۷) و در تجربیات رنج میکشند (یعقوب ۱: ۲ - ۴) و یا در جفا (متی ۵: ۱۱ - ۱۲ ؛ دوم تیموتائوس ۳: ۱۲).
کتاب ایوب تعلیم میدهد که قوم خدا رنج میکشند. مفهوم اخلاقی اولیهای که ایوب از خدا داشت این بود که " خدا ترسندگان خود را برکت میدهد و بی خدایان را تنبیه میکند. " اما سرانجام فهمید که مفهوم او از خدا اشتباه بود و او نمیتواند کاملاً راهها و اهداف خدا را در ارتباط با رنج درک کند. ایوب مفهوم بسیار بزرگتری را از خدا درک نمود یعنی " حاکمیت خدا ". خدا آنچه که میخواهد انجام خواهد داد فقط بخاطر اینکه او خدا است. حاکمیت او بر رنج، حتی رنج پیروان مطیعش، کامل است خواه دلیلی برای آن بیابد یا نه . ایوب اعلام کرد، " میدانم که به هر چیز قادر هستی، و ابداً قصد ترا منع نتوان نمود " (ایوب ۴۲: ۲).
ارزیابی خود مهم است، اما وقتی مشکلات هجوم آورده، ما را احاطه میکنند، نیاز داریم که نترسیم و فکر نکنیم که اراده خدا را دنبال نکردهایم. میتوانیم باز هم خود را متعهد بسازیم که در اراده خدا بمانیم و بگوییم " نه اراده من بلکه اراده تو انجام بشود (متی ۲۶: ۳۹). شرایط هر طور که باشد با ادامه محبت کردن خدا و مردم، قلوب خود را در آرامش حضور خدا قرار میدهیم. خدا از قلوب ما بزرگتر است و او میداند که " چرا " و" مدت " هر موقعیت را میداند (اول یوحنا ۳: ۱۸ - ۲۰).
آخرين بروز رساني ( دوشنبه، ۱۰ خرداد ۱۳۸۹ ۲۲:۵۸ )
